متن درس:
نماز دارای نه شرط است:
1 – اسلام. 2 – عقل.
3 – تمییز. 4 – رفع حَدَث.
5 – از بین بردن نجاست. 6 – پوشاندن عورت.
7 – داخل شدن وقت. 8 – رو به قبله نمودن.
9 – نیت.
شرط اول:
اسلام، که ضد آن، کفر است. پس اگر کسی که پروردگار را ناسزا میگوید یا چیزی از عبادات را صرف غیر الله میکند، نماز بخواند، نمازش باطل است تا اینکه توبه نماید.
شرط دوم:
عقل، که ضد آن، جنون است، و مستی نیز ضد عقل است.
شرط سوم:
تمییز. معنای آن بلوغ نیست؛ اما به این معنی است که فرق بین اشیاء را بداند. یعنی: بداند سوال و جواب کند. تمییز دارای سن مشخصی نیست؛ اما غالبا کسی که به سن هفت سالگی برسد، قابلیت تمییز دارد.
شرط چهارم:
رفع حدث. شامل:
حدث اکبر است که با غسل کردن، رفع میشود.
و حدث اصغر است که با وضو گرفتن، رفع میشود.
شرط پنجم:
از بین بردن نجاست؛ از بدن و مکان و لباس. اگر در حالی نماز خواند که نجاستی بر اوست در حالی که از وجود آن خبر دارد و میتواند آن را تمیز کند و نیز آن را به خاطر داشت، نمازش باطل است. از بین بردن نجاست به سه قسمت تقسیم میشود:
نجاست مغلّظه:
نجاست سگ است که رسول الله صلی الله علیه وسلم دستور دادهاند ظرفی را که سگ به آن دهان زده است، هفت بار بشویند که یک مرتبهی آن با خاک است.
نجاست مخفّفه:
نجاستی است که فقط با پاشیدن آب بر آن از بین میرود بدون اینکه نیازی به فشردن آن برای خشک شدن آب باشد. این حکم برای ادرار پسر بچه ای است که هنوز غیر از شیر، چیزی نمیخورد، و همچنین برای مذی و وذی و منیّ است؛ با اینکه منی، پاک است اما رسول الله صلی الله علیه وسلم زمانی که هنوز خیس بود، بر آن آب میپاشید، و زمانی که خشک میشد، آن را با ناخن کشیدن بر آن، جدا میکرد.
نجاست متوسط:
نجاستی است که با شستن از بین میرود. یعنی هم بر آن آب ریخته میشود و هم فشرده میشود تا آب از آن خارج شود که این حکم برای نجاستی است که مغلظه یا مخففه نیست؛ مانند ادرار مرد و مزن و دیگر نجاسات.
چیزهایی که عینا نجس هستند:
ادرار و مدفوع انسان، و ادرار و مدفوع حیوانی که گوشتش قابل خوردن نیست، و ادرار و مدفوع درندگان، همهاش نجس است، جز درندگانی مانند گربه که خلاصی از آنها مشکل است و نیز حیواناتی مانند قاطر و الاغ نیز دارای ادرار و مدفوع نجس نیستند. خون ریخته شده که به خونی گفته میشود که بعد از ذبح حیوان بر زمین جاری میشود، و خونی که از دو راه عقب و جلو خارج شود، و خون حیوانات مُردار، به جز: انسان، و هر چیز دیگری مثل ماهی و ملخ که خونشان جاری نمیشود.
شرط ششم:
پوشاندن عورت. عورت سه نوع است:
عورت خفیف: عورت پسر بچهی هفت تا ده ساله است. به این شرط که شرمگاهش و نشیمنگاهش پوشیده باشد.
عورت مغلّظه: عورت زن آزاد بالغ است. بر او واجب است همهی بدنش را به جز صورت بپوشاند، و صورت نیز در حضور نامحرم، واجب است پوشیده شود.
عورت متوسط: عورت کسانی است که غیر از دو گروه قبلی هستند، و شرط است که ما بین ناف تا زانو حتما پوشیده باشد، و همراه با آن، مستحب است که شانهها نیز پوشانده باشد و لباس کامل بپوشد.
شرط هفتم:
داخل شدن وقت نماز. جایز نیست نماز را قبل از دخول وقت یا بعد از دخول وقت خوانده شد. مگر در صورتی که نماز را به خاطر وجود عذری، با نماز دیگر جمع کند. اگر خواندن نماز را عمدا از وقتش به تاخیر انداخت، صحیح نیست.
شرط هفتم:
داخل شدن وقت نماز. جایز نیست نماز را قبل از دخول وقت یا بعد از دخول وقت خوانده شد. مگر در صورتی که نماز را به خاطر وجود عذری، با نماز دیگر جمع کند. اگر خواندن نماز را عمدا از وقتش به تاخیر انداخت، صحیح نیست.
شرط نهم:
نیت. محل نیت قلب است، و بر زبان آوردن آن بدعت میباشد. اگر مدتی قبل از نماز نیت کند یا بر اساس وقت، نیت کند، نمازش درست است.