.png)
.png)
متن درس:
نماز دارای چهارده رکن است:
1 – ایستان در صورت توانایی. 2 – تکبیرة الإحرام.
3 – خواندن فاتحه. 4 – رکوع.
5 – بالا آمدن بعد از رکوع. 6 – سجده بر هفت عضو.
7 – بالا آمدن از سجده. 8 – نشستن بین دو سجده.
9 – طمانینه در همهی افعال نماز. 10 – ترتیب بین ارکان نماز.
11 – تشهد آخر. 12 – نشستن برای تشهد.
13 – صلوات فرستادن بر رسول الله صلی الله علیه وسلم.
14 – دو سلامِ آخر نماز.
رکن اول: ایستادن در صورت توانایی:
در نماز فرض: ایستادن در نماز فرض، رکنی از ارکان نماز است و در صورتی که برای ایستادن، توانایی نداشته باشد، یا بتواند بایستد، اما در این صورت، خشوع در نماز نخواهد داشت، ساقط میشود. اما اگر توانایی ایستادن داشته باشد، حتی اگر مقدار کمی توانایی داشته باشد، میایستد.
در نماز نافله: اشکالی ندارد که نماز نافله را نشسته بخواند. اما نصف اجر کسی را میگیرد که ایستاده است، و میتواند به پهلو بخواند که در این صورت نیز، نصف اجر کسی نصیبش میشود که نشسته خوانده است.
رکن دوم: تکبیرة الاحرام.
برای تکبیرة الاحرام هیچ لفظی غیر از « الله اکبر » کفایت نمیکند.
رکن سوم: خواندن سوره ی فاتحه.
خواندن این سوره در همهی رکعتهای نماز، واجب است. چه نماز سری باشد و چه جهری. باید آن را کامل و مرتب با آیات و حرکات و کلمات و حروفش بخواند. اما اگر در حالی به نماز رسید که امام در رکوع است، خواندن فاتحه از او ساقط میشود.
رکن نهم: طمانینه در همهی افعال نماز.
با گفتن اذکاری که گفتن آنها در هر رکن واجب است، طمانینه حاصل میشود.
