.png)
.png)
नमाज़का आधारहरू
नमाज़का आधारहरू, र ती चौध छन्:
1- सक्नेका लागि उभिनु। 2- र तकबीरे तहरीम।
3- र फातिहाको पठन। 4- र रुकू।
5 - र रुकूपछिको अवस्थिति। 6- र सातवटा अंगमा सज्दा।
7- र त्यसबाट उठ्नु। 8- र दुई सज्दाको बीचमा बस्नु।
9- र सबै कर्महरूमा शान्तचित्तता। 10 - र आधारहरूको बीचमा क्रम।
11- र अन्तिम तशहुद। 12- र यसका लागि बस्नु।
13- र नबी ﷺ माथि दुरूद। 14- र दुई सलाम।
महत्त्वपूर्ण तनबीहहरू:
- आधार छोड्नुमा न जहालत, न भुल, न जानाजान कुनै पनि स्वीकार्य हुँदैन, सिवाय यदि उसले नजिस लुगामा जहालत वा भुलले नमाज़ पढ्यो भने उसको नमाज़ सही हुन्छ; किनभने यो छोड्ने कुरा हो कर्म गर्ने कुरा होइन।
- सर्तहरू इबादतबाहिर हुन्छन् र यसभन्दा अगाडि हुन्छन्, र इबादतको अन्तसम्म तिनीहरूको उपस्थिति आवश्यक हुन्छ।
पहिलो आधार: सक्नेका लागि उभिनु
फर्जमा: उभिनु फर्जमा एउटा आधार हो, र उभिने क्षमता पूर्ण रूपमा नभएमा वा उभिने क्षमता भए पनि खुशूअ जाने अवस्थामा यो हट्छ, र यदि थोरै भए पनि उभिने क्षमता छ भने उभिनुपर्छ। नाफिलमा: नाफिल बसेर पढ्नु सही हुन्छ तर उभिएर पढ्नेको आधा सवाब पाउँछ, वा पल्टेर पढे बस्नेको आधा सवाब पाउँछ।
दोस्रो आधार: तकबीरे तहरीम
र यसका लागि केवल यही शब्द पर्याप्त हुन्छ: «अल्लाहु अकबर»।
तेस्रो आधार: फातिहाको पठन
नमाज़को हरेक रकातमा यसको पठन वाजिब छ चाहे त्यो चुपचाप होस् वा जोडले, पूर्ण र क्रमबद्ध पठन, यसका आयतहरू, हरकतहरू, शब्दहरू र अक्षरहरूसहित, र यदि इमामलाई रुकूमा भेट्यो भने यो माफ हुन्छ।
नवौं आधार: सबै कर्महरूमा शान्तचित्तता
र शान्तचित्तता प्रत्येक आधारमा वाजिब जिक्र भन्दा पुष्टि हुन्छ।
